Leasing
Nazwa leasing pochodzi od angielskiego słowa lease, które oznacza nająć albo wydzierżawić. Leasing jest więc to forma najmu lub dzierżawy ruchomych środków trwałych bądź nieruchomości. Z prawnego punktu widzenia leasing jest umownym stosunkiem cywilno-prawnym, a więc regulowany jest przepisami Kodeksu cywilnego. Na mocy zawartej umowy leasingowej, jedna ze stron, tak zwany leasingodawca (finansujący), przekazuje drugiej stronie, czyli leasingobiorcy (korzystającemu), prawo do korzystania z pewnej określonej rzeczy, na pewien, określony w umowie, czas. W zamian otrzymuje on, w określonych terminach, ustalone raty leasingowe. Składają się one z dwóch podstawowych składników. Pierwszy z nich to składnik kapitałowy, który odzwierciedla wartość użytkowanego obiektu przypadającego na dany okres leasingu. Drugi to składnik odsetkowy, który jest wynagrodzeniem dla finansującego.
Jak widać leasing jest specyficznym połączeniem elementów umowy najmu z umową kredytową. Głównym celem jest tu finansowanie wszelkiego rodzaju inwestycji, jednak bez nabywania prawa własności przedmiotu umowy w trakcie jej trwania. Generalnie przedmioty umowy leasingu dzielą się na: obiekty konsumpcyjne, obiekty inwestycyjne oraz nieruchomości. Należy pamiętać, że w przeciwieństwie do umowy najmu, leasing daje prawo do nabycia przedmiotu leasingowanego po upływie okresu umowy. Taki zakup odbywa się po cenie niższej niż wartości rynkowej z dnia nabycia. Przeważnie leasing jest zawierany na okres odpowiadający okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tegoż okresu.
Ze względu na liczbę stron biorących udział w transakcji leasingowej można wyróżnić:
-leasing pośredni – między dwiema zwyczajowymi stronami umowy występuje także wyspecjalizowane przedsiębiorstwo leasingowe;
-leasing bezpośredni – umowa jest zawarta między dwoma stronami.
Natomiast w przepisach podatkowo-rachunkowych leasing występuje w dwóch formach:
-leasing operacyjny (znany też jako bieżący) – w jego ramach dobro inwestycyjne jest czasowo przekazywane korzystającemu. Okres ten jest z reguły krótszy niż normatywny czas zużycia danego przedmiotu. Owo dobro inwestycyjne nie podlega u leasingobiorcy amortyzacji, a raty leasingowe są dla niego kosztem uzyskania przychodu. Z reguły są to umowy krótkoterminowe (do 3 lat);
-leasing finansowy – w jego ramach dana rzecz jest przekazywana w użytkowanie korzystającemu w zamian za raty leasingowe. Przedmiot leasing stanowi własność finansującego, ale jest amortyzowany u korzystającego.
Istnieje również leasing zwrotny. Mamy z nim do czynienia wówczas gdy przedsiębiorstwo ma swoim posiadaniu liczne środki trwałe, ale nie posiada potrzebnych mu środków pieniężnych. W takim wypadku może oddać część swego majątku trwałego firmie leasingowej w zamian za gotówkę.
Ze względu na różnorodne klauzule zawarte w umowie wyróżniono:
-leasing z opcją zakupu;
-leasing z opcją przedłużenia kontraktu;
-leasing z opcją zwrotu przedmiotu umowy.
Jak widać wszystkie te opcje dotyczą stanu po zakończeniu umowy.